12 Van Many Farms tot Kingman

Ik was gebleven tot Many Farms alwaar ik een geldbehoevende Native een handje munten gaf. Bij de winkels hier is nooit gebrek aan muntgeld. Ze gooien je er letterlijk mee dood, bij wijze van spreken.

ik reed mijlen over de weg naar het zuiden, die nu over vele mijlen in onderhoud is. Goede werkverschaffing, dat wegonderhoud. ik reed langs Canyon de Che, je schrijft Chynle, maar zegt Chee. Daar was ik 6 jaar terug al geweest en daar zijn ook cliff dwellings! 6 Jaar geleden ben ik daar door een indiaan naar de camping gesleept omdat mijn accu leeg was. Dat is iets dat me achtervolgt!!!!

Bij het kruispunt met de 264 ben ik rechts afgegaan, na getankt en gehamburgerd te hebben, reed ik door de rand van een lelijke regenbui naar Steamboat Valley. Daarna zou ik links afnoeten op de weg naar Holbrook alwaar ik zou gaan kamperen.

Zo'n 30 mijl voor Holbrook, begon de bike weer te hikkeren en ontdekte ik dat ik vergeten was om het contactslot op lichtstand te zetten! Ik deed dat alsnog en met kromme tenen haalde ik de interstate die me na enkele mijlen naar Holbrook bracht. Daar meteen naar de KOA caming gereden en zowaar een grasplek gevonden naast een contactdoos. Eerst de motor aangesloten en toen de tent opgezet. Bij de cowboy eettent van de camping niet verkeerd gegeten. Natuurlijk veel vlees en dat is natuurlijk altijd prima. Voor het eten nog gezwommen in het bijbehorende zwembad en toen was het al weer bijna donker na het eten.

Ik ben nog even de route 66 overgestoken om te gaan pinnen bij een benzinepomp. Daar kocht ik ook een grote fles koud water, want dat gaat er prima in bij deze droge warmte.

De volgende ochtend nam ik het pancake ontbijt, maar dat is dan ook de laatste keer geweest dat ik die troep ga eten. Natuurlijk kunnen ze je "onbeperkt" aanbieden als ze niet te hachelen zijn! Pannekoeken bij ons zijn van lekker beslag, maar hier is het een flauwe meelbieten bende en dat wil ik niet meer.

Gewapend, met het ontdekkingsboek van de route 66 voor travellers, ben ik op pad gegaan. Eerst door Holbrook, langs was oude eettenten en pompen. Ik herkende het nog. Hier kocht ik die acculader van 6amp. Daar gaat een accu niet goed van worden!

Na Holbrook gaat de weg de Interstate 40 op. Dit is de 4 baans snelweg die het nu in de moderne tijd moet doen. Langs de 40 en veel oude stukken 66 gaat de spoorlijn.

Er weer af bij exit 277 omdaar in Joseph City nog een paar oude gebouwtjes te zien. Een oude kroeg op de foto en dan over een oud stuk aan de andere kant van de 450 weer verder naar Jackrabbit. Dit was ook vroeger een kroeg, maar moet het nu vnl. van toeristen hebben. Bij 269 weer de 40 op tot Exit 257. Vanaf hier kom je in Winslow. 6 Jaar geleden reed ik hier door op weg naar de krater, nu om de 66 te ontdekken. Er is daar heel wat te zien, maar het mooiste stond niet in het boekje en werd me verteld door een motorminnaar. Even verderop, daar bij die bomen, daar is het station met z'n motel. Daar kijk je je ogen uit.

Na on the corner met een Engels echtpaar gechat te hebben, zij waren op hun eigen BMW, deed ik hun de tip aan de hand over het station en ging er daarna zelf naar toe. Ik ben daar meer dan een uur geweest, dronk daar koffie en keek m'n ogen uit! In 1957 ging het hotel failliet en werd er veel van de boedel geveild.

In het hotel hebben enorm veel bekende sterren gelogeerd. Er hangen heel veel foto’s van al die sterren.

Hoe het ook is, volgens mij hebben ze aardig wat van de originele inventaris teruggekocht en het erg sfeervol ingericht.

Door Winslow en dan de 40 weer op. Er stond op de 15de augustus erg veel wind en dat kost extra stroom van de accu. Na Winslow reed ik door tot afslag 230. Je bent dan bij Two Guns. Waarom die naam is weet ik ook niet, maar na de afslag, ga je de weg over en dan houdt het asfalt op. Dat zijn mijn weggetjes. Eerst kom je op iets dat vroeger een KOA-camping is geweest. Alles gesloopt, maar de camping is nog te herkennen een de stroompaaltjes en er is ook een zwembad voor de deur. Het is alleen leeg!

Na de camping, een stukje terug, dan links en je komt bij een serie ruines die natuurlijk even bezocht zijn. Plattegrond goed te herkennen, maar de daken zijn allen weg en de muren tot de helft. Het toilet gebouwtje had 4 po-gaten naast elkaar en moest leeggeschept worden. Er viel veel te zien en het was aan de rand van een canyon, maar de wind was vandaag onaangenaam hard!

Terug de 40 op en er weer af na 11 mijl exit219. Hier is Twin Arrows, een oude diner, wegrestaurant, maar nu afgesloten, niet te parkeren en ik denk dat ze er mee bezig zijn. De motor doet al weer een tijdje moeilijk en bij exit 211 ga ik er bij Winona af om te tanken en over een stuk van voor 1947 te gaan naar Flaggstaf.

Dat had je gedacht!! Na Winona gaat de weg heuvel/berg op en toen bedacht de motor dat hij dat wel op 1 cilinder kon doen! Ik was het daar niet mee eens maar ik kon lullen en vloeken als brugman, maar het veranderde niet. Ik keerde en zocht naar een winkel, gasstation, dat ik bij de uitgang van Winona zag. In die winkel vroeg ik aan de jongen die daar de boel runde of ik wat stroom mocht lenen. Ja, natuurlijk, zei hij zoek maar ergens een stopcontact! Toen ik het gevonden had en alles aangesloten, kwam hij langs om te kijken. Hij had voortdurend klanten en onder het helpen door klepten we over van alles en nog wat. Hij zit in een bluegrass band en kan zo niet de hele week werken ivm optredens. Deze zaak is van de familie, dus dan kan het geregeld worden.

Terwijl we praatten kwam er iemand binnen die een vraag voor me had. Hij vroeg naar de sirene. Wat dat ding was!

Toen had ik een vraag voor hem en dat was of hij een acculader had die rond de 2 amp was. Ja die heb ik. Uiteindelijk denk ik niet dat het zo was! Er stond op 10/2/20 amp of tewel vertaald van 10 tot 20 ampere. Binnen no time was de accu vol. Na een proefrit met licht aan was de accu al weer een stuk gezakt in de voltage.

Een camping was er niet in de buurt, maar ik kon wel in zijn huis slapen. Hij waarschuwde me voor de troep in zijn huis! Nu ben ik wel wat gewend' maar dit sloeg alles. Nog nooit zag ik een dergelijke bende in een huis dat er van buiten af mooi uit ziet. Niet alleen een bende, maar ook niet schoongemaakt! Verder was die Mathew een prima kerel met interessante verhalen en een vader die zijn hele leven motor reed.Mathew reed een Suzuki en een Aprillia off road. 's Ochtends nam ik afscheid en vertrok naar Flagstaff, ongeveer 10 mijl verder.

Hier doorheen gereden en afentoe wat gefilmd. Flagstaff is hier echt de grote plaats in de buurt.

Na 6 mijl moest ik er bij Bellemont exit 185 weer af. Eerst naar de overkant van de 40 en dan links, langs de HD-zaak en dan kom je op de hele oude verharde 66. Die was nog van beton. Ik nam wat stukken van het topwegdek mee en stopte toen bij een café/roadhouse, dat gebruikt is geweest in de film Easy Rider. Daarna weer over de 40 heen en dan weer links en zo kom je na een paar km. op een dirtroad. Deze dirtroad wordt in het boekje aanbevolen en het is inderdaad makkelijk en mooi rijden! De motor doet wel wat stof op, maar daar zijn ze voor.

Via allerlei zij en bijwegen kwam ik zo in Williams uit. Dit was mijn doel voor gisteravond!!

Had me een hoop ellende gescheeld als ik dat gisteren gehaald had!

Williams is echt een leuke plaats. Natuurlijk veel toeristen. De trein naar de Grand Canyon vertrekt er vandaan en er zijn veel cruisers die hun auto gaan showen, maar dat hoort er allemaal bij.

Bij een garage stond een oude Ford op een stel blokken en de motorkap open. Ik ging daar naar binnen en de baas kwam er al aan om me allerlei foto’s van vroeger tijd te laten zien. Hij had een flinke collectie! Natuurlijk kon je die foto’s kopen. Ik kocht er een 2010 route 66 kalender en daarna vroeg de baas of hij met mij op de foto mocht. De man, van wie de Ford was wilde ook graag met me op de foto. Zo ging de tijd voorbij en toen ik Williams uit was, had ik getankt en een Colaatje naar binnen geslagen.

In verband met de afstand en de stroom besloot ik alleen bij Ashfork exit 146 eraf te gaan en er weer op bij exit 145.

Dan bij 139 er weer van af om er niet meer op te komen. Hier gaan de wegen echt splitsen. De nieuwe weg gaat gewoon om alles wat berg heet heen en de oude weg ging daar gewoon over-doorheen. Ik stopte in Seligman om een burger te eten in een Diner prima tent.

Steve en Sue, waar ik vanmiddag zal gaan BBQ'en hebben hier een tijdje gewoond omdat ze van plan waren een KOA-camping te kopen. Ze deden het niet omdat Seligman een beetje klein is. De huidige eigenaar heeft de camping ook al te koop!

Na Seligman gaat de 66 verder door de woestijn en kun je ook oude delen zien van de weg. Je rijdt dan Indianen gebied in en beland zo in Peach Springs. Hier reed ik anderhalf jaar geleden met Steve naar beneden naar de Colorado Rivier, midden in de Canyon.

Even ervoor begon de motor al slagjes te missen. Ik kon er niet tanken op zondag, dus doorgaan. In Truxton bij een pomp gestopt maar die was dicht. Goed, dan tank ik wel van de reserve. Dat deed ik en ondertussen laadde de accu bij met stroom uit een stopcontact dat in de muur zat. Toen ik na een uur wegreed zag ik pas dat 100 meter verder een gasstation open was!!

Vlak voor Hackberry ging hij al weer stotteren en daarom reed ik daar voorbij, maar na een paar mijl liep de fiets alleen nog op 1 poot. Zo kan ik een eind komen maar toen ik het bord KINGMAN 25 MIJL zag, zonk me de moed in de schoenen. Ik stopte en probeerde te bellen. Beide phones hadden geen bereik. Ik duwde een stukje en toen stopte er een auto aan de overkant. Ook zij hadden geen bereik en zo reden ze weer naar Kingman om naar Steve en Sue te gaan bellen en te melden dat ik zonder stroom langs de weg stond.

Na een uur kwamen Steve en James mij ophalen. De motor op de aanhanger en gaan. We reden door de buitenbuurt van Kingman en de BBQ was al klaar. Motor aan de lader en op visite!

Ik zal tot de 24^e  hier blijven. Belde de 17de naar NOS-Parts om een nieuwe dynamo te bestellen. Liet de oude doormeten en daar kwam niets meer uit. Monteerde gisteren avond de dynamo en we zouden een stuk gaan rijden met een vriend en vriendin van de Lee's. Toen ik vanmorgen de motor wilde starten bleek de accu plat te zijn en gaf niet meer dan 4.3 volt!!

Belde naar NOS-parts voor een nieuwe accu, maar daar hadden ze geen accu's meer. Belde naar een andere oude HD-zaak en die had wel wat, maar dat zou zo duur worden, dat je beter een andere oplossing kon nemen. Droge batterijen van tractoren oid.

NOS-Parts (partner van Jan Willem Boon) mailde me nog wel een serie tips om de accu nog te vitaliseren, maar verder dan de 4.5 volt gaat hij niet komen. Op de computer gezocht naar accu’s en het beste lijkt voor nu een dichte leadaccid batterij van 6 volt en met 12 ampères.

Ik relax hier heerlijk. In de zon hier, kun je snel kleuren en het is gewoon heerlijk heet. Elke avond gaan we ergens uit eten en dat bevalt prima.

Zo, voor de Nederlandse afdeling ben ik nu klaar en bij. We gaan het meemaken. Zondag ben ik jarig en dan is er een grote BBQ, dus dat wordt smullen. Groet Paul