16 Vanaf El Paso naar Carlsbad koa

Ik vertrok na de motor te hebben ingepakt op 4/9. Eerst heb ik met Jim en Marylin een brunch gedaan in een buffet restaurant. Jim hoefde maar een korte ochtend te werken en na het eten kreeg ik wat colaatjes van hem mee en vertrok met mij om me de stad uit te brengen.

Toen we daar zo reden hing er een vreselijke wolk in de lucht en je zag dat die daarzo een enorme bak regen bracht. Ik hoopte maar dat ik er op tijd voorbij zou zijn!

Was ik net de stads grens over zijn daar al de Hueco Tanks State Park. ik wilde hier naar toe. Deze rotsen houden water vast omdat ze als een soort schalen zijn en de indianen en vele reizigers door de jaren heen hebben er hun drinken gevonden. Er zijn oude indianentekeningen op de muren.

Omdat de bui zo dicht bij hing en ik 8 mijl van de weg moest voordat ik er was, besloot ik de tanks voor later te bewaren. Ik reed door en voelde wat spetters van de rand van de bui, maar na genoeg mijlen was ik er voorbij. Op naar de Quadalup Mountains.

De weg ernaar toe is zo'n 100 km en die legde ik af met maar een buitje onderweg. Het Superralley jack deed hier zijn nut weer bewijzen. Prima waterdicht en omdat het 5 minuten later al weer droog werd heb ik het rijdend uitgetrokken.

Toen ik er 70 mijl op had zitten was er bij een afslag naar D... City een benzine pomp.

Een oudere man kwam naar buiten en praatte honderduit over een inmiddels overleden maat van hem die ook zo'n 1200 zijklepper had. . Uit  eindelijk bleek hij niet de eigenaar van de pomp. Die zat binnen aan de zuurstof, maar hij zat er wel. Ik kocht de benzine en een koude cola en reed weg voor een meter. Toen kwam er een rode Superglide aanrijden van een man die even een praatje wilde maken en een foto.

Hij had het artikel in de krant gezien en had al gedacht dat hij me misschien nog zou ontmoeten!

Hij kwam van New Sealand en was getrouwd met een Amerikaanse vrouw. Hij was met zijn 70er jaren bike al in 26 landen geweest. Hij wenste me veel succes in New Sealand in oktober. Zelf woont hij in El Paso en rijdt elke dag 90 mijl op en neer naar zijn werk.

ik stopte de resterende  afstand alleen nog voor een dode uil, maar die was zijn kop al kwijt!

Bij het National Park aangekomen zette ik m'n tent op en bewonderde de bergen.

Tijdens het koken kwam er een ranger langs om te vertellen dat er vanavond om 8 uur een "voorstelling" zou zijn. Het zou gaan over de geologische samenstelling van dit gebied.

Om 8 uur is het al aardedonker en ik liep naar het visitorscenter. Er kwamen aardig wat mensen luisteren en kijken. De Ranger van net hield de lezing. Hij is geoloog en is nog niet zo lang geleden afgestudeerd op dit gebied.

Alle olie uit de USA komt van die oude riffen. Lang geleden lagen de bergen waar ik op uitkeek in de zee. Het waren toen riffen voor de toenmalige kust. Achter het rif was een ondieper deel van de zee. Het rif was niet van koraal maar van Algen en sponsen!

Door al dat half verrotte leven is de olie ontstaan in dit gebied. Daarom pompen ze zich in Texas helemaal suf. Nu vertelde hij ook dat als er alleen de Amerikaanse olie zou zijn en de USA blijft zoveel gebruiken als ze nu doen, dan is de olie van de States over 3 jaar op!!

Gelukkig hebben we bij die Arabs ook nog olie ontdekt!

De avond was relaxed en we liepen met een groep terug.

De 59 ste dag vertrok ik rond 8.30 uur. Ik hoefde niet ver om naar de Carlsbad Caverns te gaan. Zo,n 60 kilometers. Onderweg ben ik gestopt op het oude, smalle 2-baans stukje weg dat ik ontdekte. Onderweg zag ik meer stukken. Waar ze vroeger een wijde boog om zo'n berg maakten,gaan ze er nu gewoon overheen en toppen de berg wat af waar de weg moet komen.

Ook stopte ik nog even om wat zwarte steen te vinden. Dat had ik gisteren al gezien en bij de uitleg in de avond vertelde de Ranger wat dat was. Hij had enkele stukken en liet die zien. Ruiken deed je niets, maar als hij er een stuk afsloeg met zijn hamer, dan rook je de algen en een soort vreemde lucht, die snel vervliegt. Dit wordt/is de olie van de toekomst?

Ik vond een paar stenen, deed zelf de reuk test en nam er een stel mee voor thuis en op school.

Aangekomen bij de Caverns kom je eerst in White City. Ik tank daar en er stond een bord over kaartjes enzo. ik ga naar binnen in een winkel vol met souvenirs en andere prullaria. Vraag over de kaartjes:"Nee, die moet u na 7 mijl boven te zijn gekomen daar kopen"!!!!

Dat is nu wat je noemt een toeristen val. Je bent in de winkel en ziet altijd wel iets moois. Ik sloot meteen m'n ogen en ging naar buiten, startte de fiets en reed een pracht weg naar boven.
Daar meteen het fotopunt van de parkeerplaats. Zelfs de Ranger kwam achter zijn desk vandaan om een foto te maken.

Ik liep de grot in. Eerst een groot stuk ingang". Een gapend gat met een pad in veel haarspeldbochten, zo steil is de afdaling. Ik had een praatstok gehuurd die uitleg gaf over van alles. Na ruim een half uur was ik zover gezakt dat we bij de eigenlijke grot kwamen. Jim White is degene die als eerste eens in die grot de boel ging verkennen. Half dicht gescheten met vleermuizenpoep. Elk jaar van lente tot herfst vlogen de vleermuizen hier 's avond uit de grot en voor het daglicht waren ze er weer in. Geen 10 of 100, nee, 10.000den!

Die stront van de vleermuizen is erg vruchtbaar en men gebruikte dat voor hun akkertjes.

Jim dacht:"Ik ga er eens in" Dat deed hij voor jaren met olielampen en touwen. Het is zo groot en nu met mooie paden, maar toen met alleen maar keien en niks! Respect man!!

Kom je na de ingang wandeling beneden, dacht je al dat was groot, nou die hoofd grot is adembenemend! Er passen zo'n 14 voetbalvelden in. Rondlopen duurt ruim een uur!

Veel mooie dingen gezien. Foto’s maken is moeilijk met primitieve camera’s en de video is ook niet alles. Ik dacht ik koop wel een boek, maar dat vond ik uiteindelijk te duur. Ik doe het wel met wat ik heb! Zo'n grottenboek zegt niemand wat. Je moet het hebben gezien met je eigen ogen.

Ik verliet de entree met wat HD-rijders uit Dallas en na een paar honderd meter zag ik rechts een Scenic Loop dirtroad en dacht:"Die hebben we nog niet gehad" en ging erin. 9 mijl over grind over een rug en door een dal/Vallei. Erg mooi en toen naar Carlsbad gereden. Niet veel aan dat Carlsbad. De Subway is wel goed.

De weg de stad uit gevolgd tot Lake Brentley. Achter de dam langs naar de camping. Helaas, het is Labourday weekend en de camping was vol. Terug naar de weg en naar de KOA. Daar ben ik nu en morgen ook nog. Vervelend hoor zo'n camping met zwembad en hottub!!! Maar Ingrid, de rodeo is pas volgende week.

Groet, Paul. Ik ga even zonnen bij het zwembad!