9 Van Denver, Mount Monarch, tot Monaste

Nadat ik de meiden had uitgezwaaid bleef ik die dag nog wat denken!! en hangen. Ik besloot om meteen maar eens de benen te gaan strekken want dat was er een beetje bij ingeschoten met al die gezelligheid om je heen.

De zaterdag zou ik gaan vertrekken en had nog even wat gemaild, alles opgepakt en ontbeten. Stad uit, interstate 25?op en daarna een kleinere weg die onder de stad doorgaat. Dat duurde toch even omdat er over tig kilometers aan de weg en viaducten gewerkt werd. Eindelijk begon de menselijke aanwezigheid aardig minder te worden en ging ik weer de bergen in. Vanuit Denver zie je die Rockies als een muur liggen. Die "wolkenkrabbertjes" in de city vallen er werkelijk bij in het niet.

Ik moest dus weer klimmen en dat gaat met een hoop gewicht minder toch wel iets makkelijker maar ik moest zo nu en dan echt wel weer naar die tweede versnelling.

Bergie op en bergie af en alles door mooi landschap. Om 13.00 uur had ik de 300 km er al op zitten. Dat gebeurde hiervoor toch nooit. Wat was er? Moest ik meer gaan relaxen langs de weg? nog helemaal niet moe en ging dus maar even tijdrekken in Salida. Leuk stadje met een hoop mooie "oude" gebouwen. Daar ook even inkopen gedaan en na 5 minuten stond ik weer buiten. Courgettes en room en knoflook. Ik eet vanavond courgette soep. Op naar een berg die 11000 en nog iets feet hoog is. Deel maar door ong.3 en je weet de meters. Ik zag een bordje, ging die weg in maar zag niets en misschien was het wel fout. Terug en weer verder de berg op. Kom ik helemaal op de top??? Eerst maar eens even vragen bij het restaurant aldaar. Weer terug en toch dat weggetje in en daar was de bruine camping. Kostte nog veel maar er waren ook veel aardige mensen. Lekker gegeten en resten in een beervaste vuilnisbak gegooid. Die avond werd het vreselijk koud. Toen ik 's ochtends m'n bed uit kwam en buiten op de thermometer keek was die op 0 graden! Er zat rijp op het zijspan zeiltje! Ik kleumde en wachtte zoveel mogelijk naar de achterkant van de camping, daar kwam de zon het eerste over de berg.

De avond daarvoor heb ik nog een beetje gewandeld en zag daar een paar herten rustig grazen. Toen ik te dicht bij kwam zijn ze er vandoor gegaan naar beneden. Toch eens kijken waar. Nou, daar zou ik geen 2 stappen kunnen zetten en dan zou ik gewoon tot de eerst volgende boom naar beneden zijn gedonderd. Zo steil!

Ontbijt van Oats en melk en opkrassen. Ik zat om 8.30 op de fiets en moest weer die berg beklimmen.

Vanaf dat moment was het echt de hele dag(althans het grootste deel) berg afwaarts, wel relaxed rijden. Ik kwam zo in Gunninton en daar tankte ik. Na deze grotere plaats begint een enorm meer. Daar loopt de weg dan steeds langs. Op het meer tetteren de speedbootjes heen en weer. Ik stopte om het water te voelen. Het was gewoon handwarm of warmer. Ik kreeg veel zin om te zwemmen, maar dat kost en te veel tijd en je moet dan weer al die vodden uitdoen en m'n mooie nieuwe laarzen en ik zou eindigen bij de hotsprings van Ouray.

Ik stopte voor wat te drinken en toen ik weer op pad wilde zag ik iets in het water liggen. Ik zette de motor direct uit en pakte de camera. Licht bruin en groot??

Het was een bever die daar rustig rondzwom en na een tijdje genoeg van dat gezwem had. Hij stapte aan de kant en klom naar boven om onder een struik uit het zicht te verdwijnen!

Nog nooit gezien, maar nu dus wel.

Dat meer is echt fantastisch mooi en aan het eind was het helemaal fraai. Een steile beklimming, waarbij de motor toch weer rare hikken geeft en overslaat! Vandaar naar Monaste. Even voor Monaste was ik weer bergen aan het filmen. Er stond een bordje dat er weg schade was maar toen ik over een hellinkje keek zag ik mooi zwart nieuw wegdek. Ik dacht dat ze vergeten waren het bord weg te halen. Deed net de camera weer weg, pakte het stuur vast en maakte een klapper alsof de weg een halve meter omlaag ging maar dan verticaal. Ik flikkerde over m'n stuur en reed op een groot gat in de weg af. Door dat gat ging ik heen en belandde op de andere weg helft. Gelukkig zijn de wegen hier niet zo druk als bij ons. Dat had fout af kunnen lopen als ik die camera nog in m'n handen had gehad. Dan was ik hoogstwaarschijnlijk de macht over het stuur verloren en dan???

Nu dan ,even met je kop en je rug schudden en doorgaan. Aan het begin van Monaste getankt en aan het einde naar het UTE indianen museum geweest. Als je ziet hoe groot hun gebied was voor de witjes er waren en hoe groot nu!!!

Nu stop ik ermee want ik vertrouw die computer niet, ik hoop dat hij het verstuurt en anders Pech.