Alice Springs om te revalideren

15/11
Vannacht sliep ik beter, door de paracetamolletjes met codeïne. Goed spul.
Ik hang de hele dag een beetje rond het zwembad en in de douche. Het is stralend blauw en zo'n 45 graden. Dat lijkt wel heet, nou, dat is het ook!! Maar een zwembad maakt dat weer goed.
Ik ben bijna door mijn boekje heen. Iets uit 1959 in het Engels en gaat over 2 Engelse kinderen tussen 12 en 14 die op vakantie gaan bij vrienden in Nederland. De vader van dat gezin is advocaat, dus veel slechter kun je het niet treffen! Die gasten hebben natuurlijk centjes genoeg en nemen hen mee op een zeiltocht door Nederland op een huurboot. Ze maken van alles mee en het boek verteld veel over Nederland (dat wij nog gekend hebben!)
In de namiddag kwam Rodger me halen.
Hij kwam op zijn HD en we reden naar de pub. In die pub was ik in '98 met Ron en Eus, waar we een man zagen die alles over slangen aan het publiek wist te vertellen. Hij was er nu ook.
Na enkele pinten zijn we ongeveer 5 km. verderop naar Rodger's huis gereden. Daar waren ze al aan het eten. Een vriendin was ook in de pub en die kwam ook mee.
In '98 had Rodger zijn zaak verkocht onder voorwaarde dat hij nog een halfjaar daar zou blijven werken, om in te werken.
In 2003 was de zaak weg. Via de Harley-zaak van Alice kwam ik er achter dat Rodger toen in de Hondazaak werkte.
Ik zocht 'm op en in de 3 of 4 dagen dat ik daar was ontmoetten we elkaar enkele malen en ik ontmoette ook zijn vrouw.
Met zijn zaak hebben ze 'm een kunstje geflikt en daar is hij niet spraakzaam over.
Nu werkt hij zo af en toe nog in de Hondazaak, maar voornamelijk is zijn werk nu, het begeleiden van een groep Aboriginals tijdens het werk. Hij heeft een groep onder zich en die geeft hij leiding en opdrachten.

Motiveren en stimuleren tot werk. Laten zien dat je iets krijgt als je iets doet en dat je waardering krijgt! Tijdens het eten bood Rodger me aan bij hun te logeren. Een kamer met een echt bed zal goed zijn voor je gekneusde ribben.
Hoe lang ik wil blijven mag ik zelf bepalen 1,2 of 3 weken, no problem mate!

16/11
Vandaag voornamelijk rond het zwembad gehangen en erin gelegen. Water was mijn drinken. Ze hebben hier fantastisch goed water uit de kraan. Zet het in de koelkast en je hebt een goede dorstlesser.
Ik liep nar de pub tegen een uur of 6 en haalde daar wat bier en een maaltijd. De T-bonesteak was niet zo rear-done als ik 'm had verwacht, maar ja.
Toen ik terug kwam, kwam ik een Duitser tegen die heel enthousiast vertelde dat hij me herkende, omdat hij me al zag in een roadhouse.
We moesten beiden even denken en kwamen er toen achter dat ik bij het verlaten van de camping van William Creek een camper-jeep zag staan op de parkeerplaats.
De mensen van die jeep groette ik in het langsrijden. Dat waren zij dus. Ik zag hun gezichten niet goed. In de avond, na de valpartij, zat ik te notepadden in Marla Roadhouse en toen zag ik hun zitten. Zij zagen mij. Nu herkende hij me van de motor!
Erg enthousiast. Zij wonen niet zo ver van Nederland. In het plaatje Limburg! Daar hebben Paul Westra en ik onze goede herinnering nog van 1980.
We bestelden, komend van Italië, daar een bord met leversoep en EIN GANZE HACKSE!
Dat is weer een verhaal apart, maar was wel lekker!
"s ochtends de volgende dag had ik koffie met ontbijt bij hen. Ze trekken al sinds drie aaneengesloten jaren in hun vakantie van 3 weken rond in Australië. Ze huren dan een
Toyota Camper-jeep en daar is ruimte genoeg in, bed en keuken en het is 4wd.
Zo waren ze het eerste jaar Rond Darwin, het tweede namen ze de Kimberleys in West Australië en dit jaar kwamen ze van Perth, de Nullaboor en dan op naar Alice Springs. Hier gaan zij maandag 23 november vliegen naar Perth, om van daar uit naar huis te gaan. Nu vertrokken ze weer naar de West Macdonnall Rangesw. Slapen alleen op campings voor een douche en de was.
Zij reden na het ontbijt weg. Ik was bezig m'n tent op te breken om naar Rodgers huis te gaan.
Daar was alleen hun oudste zoon aanwezig. Ziet eruit al een van zz-top, maar doet niets. Werkt niet maar er is ook weinig gesprek met 'm te voeren. Rare snuiter.
Rodger en Carol werken allebei gedurende de dag.
Ik haalde mijn bagage van de motor en legde die bij de schuur. Daarna ben ik de dag gaan besteden in Alice. Ik checkte de mail en antwoordde wat, achteraf had ik nog een paar dingen moeten doen en ik reed wat in het rond, had de lunch aldaar en kwam tot de ontdekking dat er een beugel onder mijn tank zit, maar die zit niet vast met boutjes. Toevallig zie ik een kwartier later in Alice een motor als de mijne staan met net zo'n tank. Even gestopt en gekeken en ja hoor, ik ben gewoon al die boutjes en rubberringen kwijt.
Bij de Honda, Suzuki annex Harley-Davidson zaak van Alice heb ik de boutjes gehaald. De ringen hebben ze niet, maar die heeft Rodger vast wel.
Toen ontdekte ik het reptielencentrum. Ik had hier al in een folder over gelezen en wilde dat bezoeken. De vrouw achter de kassa vertelde me dat ze over een half uur dicht zouden gaan en dat ik beter morgen kon komen.
Dat doe ik dan maar. Ik reed naar Rodgers huis en Carol was thuis. Rodger kwam later. We aten en keken TV.
In mijn tijd bij Rodger heb ik onder andere de boutjes in de tank weten te krijgen. Dat ging erg moeilijk, dus eerst belde ik naar Norbert, van de verhuur, om te vragen of het wel moest. Jawohl, machen sie das. Het zijn aftermarket tanks, en dan is het normaal dat het niet past.
Mijn pijnlijke ribben konden niet tegelijk de tank duwen en het boutje in het gat draaien. Toen heb ik de ratelbindriem om raad gevraagd en ja hoor, in no time zaten de gaten te corresponderen en deed ik iets locktite spul op het boutje. Nu hoop ik dat het blijft!
Ik ben bij de reptielen geweest en vond dat alleraardigst. Natuurlijk had ik de meesten al eens in de hand gehad maar de python om mijn nek was ook wel weer leuk.
Verder is MacDonaldduck mijn vaste namiddag plek om onder het genot man een milkshake te mailen. Hier is gratis WiFi en dat doen ze aardig goed hier. Je moet toch concurreren met RED ROOSTER, KENTUCKY FRIED CHICKEN en HUNGRY JACK.
Natuurlijk zijn er ook nog de "gewone" take aways.
Ik kocht kaarten voor wat familie en vrienden, bekeek het oude telegraafstation, dat daarna aboriginal school werd, nadat het een opvang/deportatieoord was voor de gestolen kinderen!
Op een gegeven moment waren er veel halfbloed Aboriginal en blanke kinderen. De regering zou zorgen dat die een nette, goede en christelijke opvoeding zouden krijgen. Ze werden bij de ouders weg gehaald en in een soort opvanghuis geplaatst. Hier hadden ze het vaak niet goed als je de commentaren leest van oude lui die het hebben overleefd.
Maar ja, zo heeft ieder land wel iets.
Ik kom meestal zo tegen 4 of 5 uur thuis en dan zijn zowel Rodger als Carol er en dan is het gezellig toeven.
Rodger is nu bezig een 1955 Belair te bemachtigen. Koopt al jaren die auto-verkoop boekjes, maar kocht nog niets. Nu moet het er van komen. Hij belde een Australische verkoper en dat trekt hem toch meer dan via internet voor een Amerikaanse auto.
Hij heeft er al veel gezien, gereageerd en dan waren ze opeens van het net. Je kunt het niet zomaar vertrouwen. Ook heeft hij de zelfde auto al op 3 adressen in verschillende staten ontdekt.
Die auto in Australië , daar moet wat aan gebeuren, maar dat is eigenlijk zijn werk en lust. De Chevy ziet er best goed uit en de verkoper heeft al veel foto’s gestuurd. Rodger gaat hem vragen over meer details. Ze zijn al gezakt met de prijs en hij ziet het zitten. We gaan het merken. De auto moet uit Victoria komen.
Op vrijdag werkt Rodger tot 1.00uur en hij moet vanmiddag naar de doktor.
Hij haalde een keer zijn scheenbeen open aan een rand metaal op de grond en dat wil niet genezen. Nee, het weefsel gaat zelfs dood. Vandaag dus weer naar het hospital om verder onderzoek te doen.
Bij het Telegraafstation kwam ik weer de Duitsers tegen. Jorgen en Sabine waren bij 1001 chasms, Georges en andere plekken geweest en zitten nu weer op de camping. Zij gaan maandag vliegen naar Perth en moeten zaterdag de auto inleveren. Relaxen is dan dat overblijft.
Op vrijdag 20 november ging ik eerst naar Alice om daar postzegels voor de tweede lading kaarten te kopen. Dan naar een kampeerwinkel voor een lampje van de maglite en tenslotte naar Macdonald om daar mijn mail bij te werken en te beantwoorden. Ik kwam bij half twee thuis. Dylan, hun oudste zoon, en volgens mij met een contact stoornis, was het gras aan het maaien. Na een tijdje vroeg hij me wat ik kwam doen. Toen ik 'm zei dat zijn vader zo thuis zou komen, ontkende hij dat in alle toonaarden en stelde voor dat ik maar naar Alice zou gaan, want hier is toch niets te doen.
Ik ben rustig gaan zitten en na een half uur kwam Rodger thuis. Hij vroeg of ik mee ging naar Alice Springs. Hij zou mij dan afzetten bij het café en zou zelf daar naar de dokter gaan. Dat deden we. Hij bracht me naar Bojangels saloon en die kroeg was er al toen Rodger nog niet getrouwd was. Na enkele biertjes en een jointje met zijn makker, gingen we verder naar een andere kroeg, waar collega's van hem ook zaten.
We namen een biertje. De Oasis heet het hier. Aan de Oasis zat de garage van Rodgers vader. Die noemde hij de Oasis en dit gebouw is er later aan gebouwd.
Na de Oasis gingen we weer verder in de richting van huis en stopten bij de Heavy Tree Gap Lodge. Onderweg kwamen we nog langs de Swagmans Rest. Ook dit lodge/hotel was van de vader van Rodger, maar is nu in andere handen.
We namen een paar biertjes en kwamen rond 10.30 thuis. Rodger verdween naar bed en ik viel bij de TV in slaap. Dat slaapt toch altijd het snelst!
Rond 12 uur ging ik naar bed. Carol bleef een spannende film afkijken.
21/11
Ik werd gewoon rond 6 uur wakker, maar bleef liggen tot even over 7. Toen was het tijd om alle bagage te pakken en op de motor te binden. Ik deed dat zonder geluid en zat wat te lezen toen Rodger en Carol aankwamen. We dronken koffie en om 10.30 zei ik dat ik maar eens moest gaan. Zij hadden ook nog iets te doen. Ze wezen me nog even de weg
naar een zeilmakerij omdat er een drukker van m'n portemonnee kapot was.
Ik reed naar Alice, vond de Smithstreet vlot en werd daar gratis aan een nieuwe drukker geholpen. Dank u!
Mijn eind doel was Tennant Creek. Dat is over de Stuart Hwy voor 505 km volgens de kaart.
Onderweg ben ik enkele malen gestopt bij bezienswaardige plekken, zoals een oude put waar het vee te drinken kreeg, tot ong. 1930, en op de Steenbokskeerkring en bij de Devils Marbels. Ik was hier al geweest met Ron en Eus, maar een tweede keer kan geen kwaad!
Natuurlijk ben ik ook bij enkele Roadhouses gestopt. 1 keer om te tanken, maar de andere keren om iets kouds te drinken!
Ik rijd met mijn jas en shirt open. Op die manier heb je het alleen warm als je stil staat, maar ik kan daar aardig mee overweg.
Tijdens her rijden begint je zweet snel te verdampen en dat geeft genoeg afkoeling en daarna geeft de inkomende lucht een prettige warmte.
5 Over 6 arriveerde ik in Tennant Creek. De zon was al aan het zakken en had echt een namiddag schijn! De baas van het caravanpark zei dat ik net te laat was, want de winkels waren dicht. Ik nam bij hem een Cola en zette de tent op.
Daarna liep ik naar het dorp, de eerste straat links en daar was een Chinees waar ook bier te krijgen was. Het Chinees eten dat ik bestelde was Hot en Spicy en dat wilde ik. Daar was niets mis mee. Gelukkig was er bier om af te blussen, want hot was het wel. ellig lekkel!
Op de camping kwam ik zo rond 8.30 en omdat ik wel moe was dook ik er lekker in. Kon toch niet meteen slapen en dronk nog wat water, na het op de natte sokken methode te hebben afgekoeld. Ik heb zo in bed toch nog wel veel last van de ribben als ik wil draaien. Kun je dat natuurlijk laten, maar je wilt wel eens wat anders.
Vanmorgen 22/11
heb ik met wat Zwitserse meisjes gepraat. Zij moeten vandaag hun auto inleveren in Alice. De auto die ze huurden heeft als beschildering de Beatles. Erg leuk. Na deze trektocht, gaan ze ieder ergens anders werken.
Ik vertrok toen de winkels nog dicht waren, maar de pomp was al wel open. Haalde een volle tank en ging naar de Barkly Hwy. Deze weg begint zo'n 15 km noordelijk van Alice Springs en voert naar het oosten.
De eerste stop is bij een rustplek langs de weg. In 2003 heb ik op de plafonds van alle rustplekdakjes een Noord-Holland regio sticker geplakt.
Een overijverige aannemer met een Hollandse naam uit Tennant Creek heeft alle huisjes onder z'n beheer en er is geen sticker meer te zien!!
Barkly-Homestead is het eerste roadhouse. Hier is nu een zwembad en nieuwe cabins. Je ziet de ontwikkeling schrijdt voort!
Dan door gaan naar Cammoweal. 206km verder. Bijna in één keer gereden. Onderweg bij een rustplek, voor stickercontrole, even wat melk gedronken vanuit de koeltas.
Aankomst om half 4. Ik was even aan de Happy Creek waar ik met Ron en Eus wild gekampeerd hebben. Toen was het een mooie natte Billabong. Nu en zoals ook in 2003 is het droog en dor. Het zal met het seizoen te maken hebben. We waren er toen net na de regentijd en nu is het net na de droge winter.
Op de camping staat mijn tentje. Ik heb nog 1 litteken op mijn kin. M'n bovenlipkorst is eraf. Nu is het tijd om te douchen en te scheren. Om het litteken heen en ik ben weer het heertje!
Als ik dan wil wandelen, waarschuwt een vrouw die op het park woont dat er een storm aan komt en dat die zwaar gaat worden. Ze raadt me aan mijn tent ter verplaatsen. Ik doe het niet. Volgens mij staat hij hier ook prima en met wat extra lijnen voor het idee moet de tent het overleven. Overigens waaide het wat en nu ik dit typ, is de lucht al weer blauw en is die storm weer aan m'n neus voorbij gegaan!
Deze weg, de Barkley Hwy wordt druk bereden door de zogenaamde road-trains. Dit is een truck met drie aanhangers en bij elkaar kunnen die over de 50 meter lang zijn. Iets om rekening mee te houden als je gaat inhalen.
De vracht kan bestaan uit veel zaken, maar erg veel road-trains vervoeren vee. 2 verdiepingen koeien gaan dan door het dorp heen op weg naar verder.
De camping waar ik sta hoort bij hert Camooweal Roadhouse en hier is een speciaal groot parkeerterrein voor de road-trains. Rond etenstijd is het hier een komen en gaan van chauffeurs.
Ik eet in het roadhouse na in een café, wat verderop een biertje te hebben gehaald. In 03 deed ik dat ook, maar nu maken ze 's avonds geen maaltijden! Dan maar naar het road-house,waar weer geen bier is!!
23/11
Na een goede nachtrust werd ik mooi om kwart voor 6 wakker.
Ik liep even naar toilet en begon met opruimen. Ik merk dat mijn ribben nog steeds pijn doen. Met draaien in bed ging het beter, maar lopend en diep ademhalend merk ik daar allerlei gekraak. Ik hou het in de GATEN.
Even voor 8 uur was ik al op pad naar Mount Isa. Dit is 200 km te gaan en ik ga daar mijn motor laten servicen. Nieuwe olie en -filter, luchtfilter schoonmaken, remmen natrekken en een algehele veiligheidscheck??? Wat dat laatste ook moge zijn.
Omdat mijn band ook niet zo goed meer is, laat ik er een nieuwe omzetten.
Ik was 10 voor 10 in Mnt. Isa en vond al snel de motorzaak. Alle monteurs zijn er, dus vanmiddag om 3 uur kan ik 'm komen halen. We gaan het zien.
Ik zit nu te mailen bij oom Donald en las net dat de loods van Keep them Rolling is afgebrand. Veel onderdelen en voertuigen zullen hierbij verloren zijn gegaan. Nu was dit een aardig "vrij" gebied en dat past natuurlijk niet in het nette stadsplaatje.
Als je de hoeren voor veel geld uitkoopt en het werken onmogelijk maakt, wat zal je dan nog tolereren dat er gerommeld wordt in loodsjes aan oude vervuilende voertuigen.
Ik ben benieuwd wie dit aanstak. Nu, de project ontwikkelaars hebben al hun nieuwe tekentafels aan het werk om een nieuwbouwplan te maken op deze plek.
Ik hou jullie op de hoogte en jullie mij.
Paul.